سفر مشهد وبلاگیها

قرار ما

حرم توست.

هرکه درد ندارد،

نبايد که بيايد!

چشمانم به من دروغ نمی گويند،

         خودم ديدم;

    خادمان حرم داشتند

     بی دردی را

    - نامردی را-

         جارو می کردند!

    هر چند

        درد ما هم ،قابل نيست

        وگرنه

      - دوری-

  اين همه به درازا نمی کشيد!

                   ***

     نشانی کامل تو را،

          آهو بچه هايی

         -که خاطرشان جمع بود-

       به خاطرم سپردند

      ومن

   صاف پيچيدم

    به سمت چشمانت!

           ای کاش می توانستم

          چيزی بگويم

        تا رضا دهی!

  رضای من،

        توئی!

 دلها را -

 آب می کنی

   وگرنه - اينهمه دريا-

  مگر می شود

   از چشمخانه ای بتراود؟!

 

سه‌شنبه ٩ دی ،۱۳۸٢ساعت ٩:۳٤ ‎ب.ظ توسط سید آشنا نظرات ()
تگ ها: