سلام.

السلام عليک يا ولی الله

در تفسير سوره مبارکه نباء و آيه اول و دوم(که می فرمايد عم يتسائلون،عن النباء العظيم) در حديثی آمده است که خداوند متعال خبری بزرگتر از اميرالمومنين علی ابن ابيطالب (عليه جميع صلوات المصلين) نفرستاده است.از اين جهت است که دردعای شريف و پرفضيلت ندبه مولايمان صاحب الزمان را به اين عنوان می خوانيم:

يابن النباء العظيم! 

---------------

الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکين بولايه اميرالمومنين

غدير است.

عيد است.

عيد دستها و عزای سرهاست!

(فلسفه می بافی سيد؟!چه می گويی؟!)

آری عيد دستهای علی و رسول الله و عزای سرهای ديگرانی است که آنرا به زير افکنده اند.

عزای سرافکندگانی است کهتا همين ديروز برای جانشينی رسول فکر ها می کردند.

بگذاريد خاطراتی را به ياد بياوريم....

روز خيبر است.

در دو روز گذشته ۲ نفر از سه نفر خبيث را به فرماندهی لشکر گذارد اند و هر کدام به نحوی افتضاح به بار آورده اند...

اولی (ابوبکر را می گويم)تا نزديکی ديوار قلعه رفت و با خوردن ۲-۳ سنگ فرار را بر قرار ترجيح داد!

و معلوم است وقتی فرمانده فرار کند لشکر چه می کنند؟! معلوم است!فرار!

روز دوم دومی(عمر بن خطاب(که لعنت خداوند بر او باد) را می گويم)هنوز به پای ديوار نرسيده،هنوز سنگی از کنارش نگذشته می گويد(ازشدت ترس فرياد می زند) اين قوم شکست نمی خورند! و فرار را بر قرار ترجيح می دهد( مثل تمامی جنگهای گذشته)

و رسول خدا عصبانی می شودو رو می کند به جمع مسلمين و می گويد که فردا کسی را می فرستم که کرار غير فرار! اهل حمله است و اهل فرار نيست!

چه کسی غير از علی؟!

آمد و جنگيد و کرد آنچه را که ديگران نتوانستند.

و امروز غدير است.

روز دستهای شاد و سرهای عزادار...

 

 

شنبه ۱٠ بهمن ،۱۳۸۳ساعت ٢:٤٢ ‎ق.ظ توسط سید آشنا نظرات ()
تگ ها: