کان لعلی ابن ابی طالب شان بين الناس فی الحيوه فاطمه سلام الله عليها

اين جمله ابتدای يک روايت تاريخی است.

گوينده ابن ابی الحديد معتزلی مذهب است.

اين روايت فاصله بين رحلت نبی اکرم و شهادت زهرای مرضيه صلوات الله عليهما را بيان می کند.

می گويد که بعد از رحلت پيامبر علی (بواسطه حضور حضرت زهرا) بين مردم شان و منزلتی داشت و مورد احترام جامعه بود.

در ادامه می گويد: اما بعد  از رحلت فاطمه مردم علی را <نسياْ منسيا> کردند.

بار اولی که اين روايت تاريخی را شنيدم ناراحت شدم.شاکی شدم که چطور می شود مردم اينقدر (چه بگويم؟!) باشند که علی را با آن همه افتخارات فراموش کنند!؟

اما حقيقت امر بعد از آن چيزی را فهميدم که ديگر سعی می کنم زياد به مباحث تاريخی بعد از رحلت رسول خدا نپردازم.

عرب نسيا منسيا را زمانی به کار می برد که چيزی ورای فراموشی را مدنظر داشته باشد.(اين واژه در قرآن هم دقيقا به همين معنا به کار رفته است)

نسيا منسيا يعنی کسی که طوری فراموش شده که گويی اصلا قبل از آن وجود خارجی نداشته است!

اين را  داشته باشيد فعلا تا فردا.

پ.ن:نکته اين روايت اينست که چطور می شود علی را که اينهمه افتخارات دارد شناخته شده است فردی است که همه به او به بخشش او و به شمشيرش مديون هستند را بشود در عرض ۷۵ روز(از روايت ۴۵ روز و ۶۰ روز می گذريم) طوری کار کرد که از تمام ذهن ها برود؟!به اين می گويند کار فرهنگی!نه؟!

جمعه ۱٧ تیر ،۱۳۸٤ساعت ۱:۱٩ ‎ق.ظ توسط سید آشنا نظرات ()
تگ ها: